Beugel

Ooit zei iemad tegen mij: “Als jij later een kunstgebit krijgt, moet je de tanden scheef laten plaatsen, dat hoort echt bij jou.”
Ik heb er vaak over moeten nadenken. Scheve tanden, het zit een beetje in de familie. Maar mooi heb ik het nooit gevonden, en van een kunstgebit hoop ik ook verschoond te blijven. Met Lucas heb ik het er vaak over gehad, maar hij vond dat -uiteraard- niet nodig, hij vond alles mooi aan mij…..
Een aantal jaren geleden ben ik enorm met een fiets onderuit gegaan, plat op de bek, zou een betere omschrijving zijn. Zittend op het wegdek ving ik met mijn handen het bloed uit mijn mond op. Mijn eerste vraag aan een passant was of mijn tanden er nog wel in zaten. Dat was zo. Maar nader onderzoek bij de tandarts gaf aan dat ze wel wat los zaten. En daarna dus nog schever. Vorig jaar besprak ik dit ‘probleem’ met de tandarts. Uiteraard vond ik mijzelf veel te oud voor een beugel, maar hij vond het geen raar idee om daarvoor naar de orthodontist te gaan. Ik kwam terecht in een prachtig gebouw – een geluk bij een ongeluk, want ik zal er nog vaak moeten zijn-. Er liep veel personeel rond, ieder met andere functies. Na wat voorwerk door een dame kwam de orthodontist voorbij. In het voorbijgaan hoorde ik haar tegen hem zeggen “Deze mevrouw is hier vrijwillig”….
Naast dat hij zijn kassala hoorde rinkelen, zag hij na serieus onderzoek voldoende mogelijkheden: de basis is goed en gezond.
En zo kon het gebeuren dat ik twee weken geleden de tandartsstoel in moest voor het trekken van een kies: ik had zó’n spijt!
Het plaatsen van de verdovingsspuiten viel mee, voor het verwijderen moest even flink gewrikt worden, maar toen was dat leed ook weer geleden. Maar morgen begint de ellende pas goed, dan krijg ik de beugel. Duizenden zijn mij voorgegaan, dus niet piepen. Ik doe het vrijwillig…..

Dit vind je misschien ook leuk...