Convoi Exceptionnel

Ver na middernacht keerde ik terug naar huis. Iets waar ik toch nog aan wennen moet: in het donker naar de auto, de weg weten, er vanuit gaan dat de auto je niet in de steek laat, je niet betrokken raakt bij een ongeluk. Kortom geen beren op de weg hoopt tegen komen.
Dit keer was ik nog maar net op weg toen ik een mega-beer tegenkwam in de vorm van een vakantiehuis op vrachtwagens.
Ik reed op een smalle weg. Bomen, sloten, weilanden links en rechts. Zelfs overdag vraagt het passeren van een gewone tegenligger al je aandacht. Maar in dit geval waren het een aantal helverlichte gevaartes met de tekst: ‘Convoi Exceptionnel’. Eerst had ik nog niet precies door welk gevaar, of gevaarte me naderde. Toen we uiteindelijk tegenover elkaar stonden, wachtte ik af, maar omdat er niets meer gebeurde stapte ik uit om met de tegenpartij in gesprek te gaan.
Als een dom blondje vroeg ik wat hiervan de bedoeling was. Nou dat wat was zeer simpel: zij moesten hun vracht afleveren en voor mij hield dat in dat ik in de achteruit moest.
En dat deed ik dan maar. Bibberend, op mijn spiegels, voetje voor voetje, terug door de nacht.
Gelukkig passeerde ik na 500 meter een parkeerplaats waar ik de gevaartes voorbij kon laten gaan. Maar wat nog fijner was dat ik een wijze en bedaarde echte blonde naast me had. Ze had me op de valreep om een lift gevraagd. Toen ik haar na weer een paar kilometers thuis afzette was het resterend half uurtje uiteindelijk toch een eitje.

Dit vind je misschien ook leuk...