De eerste wandeldag

“Neem jij je paspoort mee?”
“Ik heb een ID”
“Welk idee?”
Dit was vandaag wel ongeveer het enige misverstand tussen ons. Gerrie heeft de routebeschrijving, ik de GPS. We hebben elkaar hard nodig, want het is een pittige tocht. Na wat asfalt aan het begin gaan we daarna over wat stenige, eeuwenoude ezelpaden, maar dan wordt het, vooral wat navigatie betreft, moeilijker. De paden zijn nogal overgroeid, amper als zodanig te herkennen. Maar het is mooi! Volledige rust, alleen het geluid van vogels. Er bloeit veel, het is een goede tijd om hier te zijn.
Op enig moment is het 3 uur, en zijn we nog maar halverwege de afstand (van 15 km), dus dat wordt doorstappen. Gelukkig hebben we het grootste deel van de klim gehad, daarna kunnen we dalen. Dat gaat aanvankelijk heel gemakkelijk, over zandpaden. Het laatste deel is pittig, maar wel heel mooi. Gerrie gaat heel galant, zonder stokken.

Dit vind je misschien ook leuk...