Einde

Op derde(…) kerstdag liep ik met mijn Maarten Lucas de laatste etappe van het Maarten van Rossumpad. Het was fijn om met Maarten te lopen, en mooi om het pad dit jaar af te sluiten. En in tegenstelling tot alle voorgaande etappes ging het geheel foutloos: ik verloor geen telefoon, raakte geen autosleutel kwijt. We verdwaalden niet, liepen niet de verkeerde kant op, werden niet onverwachts brodenloos. Of welk ongemak mij, of ons, verder in voorgaande etappes overkwam.
Daarnaast was de route ook nog schitterend. Iets wat niet altijd van het Maarten van Rossumpad te zeggen is. Op één etappe na, heb ik ook het Noaberpad afgerond, maar wie wil gaan (lange afstand) wandelen, raad ik toch zeker dat pad aan.

We liepen langs kleine beekjes – sprengen – en vooral ook Maarten was verbaasd over dit mooie landschap. Bij hem schoten spontaan fragmenten van aardrijkskundelessen te binnen. Ook wat dat betreft is hij een echte zoon van Lucas: het hebben van een onwaarschijnlijk grote hoeveelheid parate kennis, op velerlei gebied, waar hij dan ook graag over vertelt. Het was fijn om met Maarten te lopen.

Het was een mooie aciviteit, dit lopen met steeds anderen. Naast dat het soms, vooral thuiskomend, erg verdrietig is om Lucas te moeten missen, was het vooral ook boeiend om met vrienden en familie dit pad te delen.

Nu ben ik er klaar mee. Binnenkort begin ik met het Pieterpad. Alleen. Of soms met een gastloper.

Dit vind je misschien ook leuk...