Gesmolten batterij

Drie dagen op pad, zonder noemenswaardige problemen. Terwijl toch de combi auto-fiets-wandelen ingewikkeld blijft. Maar met een GPS op het stuur, een Tomtom in de auto en een overzichtskaart bij de hand, kwam het steeds weer goed. Alleen op het laatst ging het bijna fout.
Juist toen we midden in de bossen waren, hield de GPS er mee op. Kort daarvoor was het sein ‘bijna leeg’ gegeven, maar de batterijenwissel was maar deels gelukt omdat de reservebatterij in het plastic zakje in de rugzak gloeiend heet was geworden. Zelfs zo heet, dat het zakje was gaan smelten. Die deed het dus niet meer, en wisten wij niet meer waar we waren. Ook omdat we juist daarvoor de gebaande wegen achter ons hadden gelaten, en als een soort veldcrossers door de bossen gingen. Maar we vonden de auto, bij Nol in ’t Bosch, een plek waar ook prinses Beatrix -te paard- graag kwam.
Iets wat ook net goed ging was het incident met Annekes telefoon. Na het maken van een mooie foto liet ze het toestel op een bankje op de dijk liggen, en hoewel we het pas uren daarna ontdekten, vonden we het terug.
Dat kwam overigens ook omdat ze zelf precies wist waar het lag. Ze kon zich nog haarscherp herinneren dat ze zich bedacht dit niet te moeten doen. Maar ze deed het! En zonder nadelige gevolgen uiteindelijk.

Dit vind je misschien ook leuk...