Glooi

In bergachtige gebieden heb je bergen, in een heuvelachtig terrein heuvels. Maarten vond, als kind meefietsend, het erg logisch dat in een glooiend gebied een kleinere verhoging ‘glooi’ werd genoemd. “Moeten we die glooi weer op?!”
Ik moet er vaak aan denken als ik door ons land ga. Onlangs liep ik, met Gerrie, weer twee etappes van het van het Marskramerpad. Van Breukelen naar Amersfoort. We liepen één dag door de weiden bij Hilversum, Tienhoven, Hollandese Rading: in tegenstelling tot wat een topografische kaart doet vermoeden -recht en saai- was het prachtig afwisselend. Aan het eind van de eerste wandeldag eindigde het Veenweidengebied en naderden we Lage Vuursche, de Utrechtse Heuvelrug. Al van verre zagen we de heuvelrug, eigenlijk weinig meer nog dan een glooiing, liggen. In combinatie met een dreigende lucht was het een prachtig beeld.
Het is lopend zó mooi de afwisseling van ons landje te ervaren.

Dit vind je misschien ook leuk...