Groen Zwolle

Een voormalig boswachter had bedacht op zondagochtend een fietstocht door ‘groen Zwolle’ te organiseren. Voor PvdA-es en andere belangstellenden. Het was erg boeiend om op die manier Zwolle te bekijken. Mede door de superambtenaar Mosterd is Zwolle bekend geworden om zijn ruige bermen-beleid. Uit wat we vandaag zagen is voor mij niet op te maken of Zwolle nu nog voorop loopt, maar het was leuk om te doen. En ook verfrissend om met elkaar in gesprek te gaan. Want wat bij de een bij een niet-strak-schoon trottoir als ‘nieuw beleid’ wordt gezien, wordt door een ander als stoep met achterstallig onderhoud ervaren. De rondleider wees ons op cantharellen en champignons in de bermen, leibomen in de Nieuwstraat, het dilemma van boomkeuzes. Een interessant onderwerp was ook de inspraak van burgers. Is dat altijd wijsheid? Moeten we voor exoten willen kiezen. Voor die prunus, die nepkersenbomen, omdat die zo mooi bloeien? Helaas even maar, verder is het een vrij oninteressant boompje. En hoeveel macht moet het bedrijfsleven, de horeca, hebben? Ook als het gaat om de inrichting van het openbaar terrein?
Het eind was voor mij verrassend. We bezochten een plek waar ik vaak langs kom, zonder te weten wat daar ontstaan was. Als een soort guerilla-actie is men daar een collectieve groententuin begonnen. Het ligt achter de dagopvang ‘de Herberg’. Het heet ‘de Groentefabriek’. Het mooie er van is dat geen regulier volkstuincomplex is, maar één groot geheel: iedereen die daar één of meer dagdelen komt werken, mag er oogsten.
Afsluitend heb ik nog een bezoekje gebracht aan een festival ‘de Rollende Keukens’. Prima sfeertje, maar het aanbod paste mij zo vroeg op de dag niet.

Dit vind je misschien ook leuk...