Het gevonden mes

Tijdens de wandeling in Griekenland moesten we op enig moment een stijl pad op. Gerrie zag er erg tegenop, ze heeft wat last van hoogtevrees. We vertrokken met de instelling: “Verstand op nul, gewoon doorlopen.” Dat deden we met zoveel verve dat we daardoor te ver doorliepen, en daardoor een kilometer onnodig klommen. We moesten terug. Over dat enge pad, voetje voor voetje.
Vervelend, maar toch ook weer niet omdat ik daardoor een mes vond. Van Ernesto, mooi en superscherp.
Ik ben er blij mee, en heb besloten dat dit mijn vakantiemes zal worden. Om het veilig mee te kunnen nemen heeft vriendin Wilma er een hoesje voor gemaakt. Want dat kan zij: tassen is haar hoofdact, maar ze draait haar hand ook niet om voor een iPad- of iPhonehoesje. Of voor een hoesje voor een mes. Zie ook: http://tasvandeklerk.nl/

Dit vind je misschien ook leuk...