Ingreep

Iedere kat is anders, maar dit keer heb ik een rare in huis gehaald. Was het aanvankelijk een gezellig aanhankelijk katje, sinds de boer het gras heeft gemaaid, heeft hij maar één doel: struinen in de weilanden. Een paar keer per dag komt hij in huis voor zijn hapje of om mij een muis te brengen, maar hij is voornamelijk de hort op. Weliswaar krijg ik zo nu en dan een snelle knuffel, maar veel gezelligheid beleef ik niet aan dit exemplaar.
Het verschil valt vooral op, omdat ik nu al wekenlang voor de buurkat zorg. Alle dagen wacht hij op mijn komst, en als ik hem voer, laat hij zijn bakje onaangeroerd omdat hij eerst heel veel aandacht komt vragen, en geven. Wát een kat.
Totdat ik een paar dagen geleden er helemaal genoeg van kreeg.
Ik heb ingegrepen.
Wanneer ik nu ’s avonds mijn glaasje wijn inschenk lok ik Beer met een belletje binnen en geef hem een paar verwensnoepjes. En sluit dan de deur. Hij probeert dan verwoed door de deur te gaan, of er onder door, maar als hij dan na een paar minuten ontdekt dat dat niks oplevert, komt hij bij mij op de bank zitten. We kijken dan een uurtje genoeglijk TV en als ik dan aankondig naar bed te willen gaan, gaat hij alvast op de trap zitten, wachtend tot het moment dat alle lichten uit zijn, en de deuren op slot.
Terwijl ik mij tanden poets, zoekt hij een plekje op het voeteneind van mijn bed. En daar slaapt hij de hele nacht, totdat ik wakker word en de iPad pak. Terwijl ik deze tegen met opgetrokken knieën zet, nestelt hij zich erbij. Ik lees wat er gedurende onze slaap in de wereld is gebeurd. Als het tijd is om te douchen, wacht Beer tot ik daar klaar mee ben, en terwijl ik mij afdroog, likt hij de douchevloer droog.
Beneden gekomen neemt hij een snelle hap, om daarna weer aan een nieuwe dag te beginnen.
Het is even hard zo’n ingreep. Maar het is voor ons beiden het beste.

Dit vind je misschien ook leuk...