Leids kaasplankje

In juli heb ik, met Gerrie, heerlijk vakantie gevierd rond Leiden. We hadden daarvoor onze oude tent bij de stadscamping van Leiden opgezet. Vandaar uit was het maar een klein stukje fietsen naar het centraal station, vanwaar we ons dagelijks met trein, bus en (regio)taxi naar de begin en eindpunt van de dagetappes lieten brengen. Bij dat ‘stukje’ fietsen moet wel een kanttekening worden gemaakt. Doordat we míjn gevoel volgden duurde dit eerst meer dan een half uur, maar met Gerries inzicht de dagen erna binnen een kwartier.
We deden zes dagen over de eerste honderd kilometer van het Marskramerpad, we liepen van de Scheveningen naar Breukelen. Het was heel afwisselend. Beginnend bij het strand van Scheveningen, door de mooie stad Den Haag, en via het Haagse Bos twee dagen lang door landgoederen als de Eikenhorst, de achtertuin van Max en Willy, zeg maar.
De laatste dagen liepen we door de Veenweidegebieden. Wandelen doet je zoveel meer van het landschap ervaren dan wanneer je met een auto voorbij raast. Vijf meter ónder de NAP: het is eigenlijk verbazingwekkend dat zoveel miljoenen mensen daar durven te wonen. We liepen langs groene weilanden, met maar weinig koeien overigens. Op enig moment viel het ons op dat het gras weg was, en dat we langs bietenakkers liepen. Soms zo dicht langs de rand daarvan dat de klei in grote hompen aan je schoenen blijft hangen. En zo ervaar je dat een ondergrond van klei of veen véél verschil maakt.
Halverwege onze vakantie ging het pad door Leiden. We maakten er een culinair feestje van. We begonnen met bier en borrelnoten bij een buurtcafé en eindigden met een heerlijk Italiaans maal. Tussendoor namen we een goed gas wijn bij een overheerlijke kaasplank. Niet gepland of zo bedoeld, maar we kwamen er langs en konden er niet aan voorbij gaan. Het is een kaaswinkel, waar je tegelijkertijd ook kunt eten. Het zit op een mooie plek aan de gracht, en ze hebben een overweldigende keus aan verrukkelijke kazen.
Bij het weggaan complimenteerde ik hen voor zoveel heerlijks en sprak tegelijkertijd mijn verbazing over het feit dat andere gasten waren vertrokken met achterlating van stukken kaas. “Wie doet nu zoiets?!?” Waarop de uitbater (Joris?) vertelde dat hij zich dat zich wel enigszins kon voorstellen. “Het was hun vijfde plankje!” Fromagerie Bon, Oude Rijn 1, Leiden.

Dit vind je misschien ook leuk...