MH17

Het verbaast me hoe het nieuws van de neerstortende MH17 vorig jaar aan mij is voorbij gegaan. Ten tijde daarvan stond alles in het teken van Lucas. De eerste verschijnselen van de beruchte afstotingsziekte Graft versus Host deden zich op zondag 6 juli voor. Op donderdag 10 juli volgde de ziekenhuisopname, opname op IC 10 augustus. En op 2 september was de nachtmerrie voorbij. Voor Lucas wellicht ook, ook heeft hij dat niet letterlijk gezegd of geschreven. Lucas schrijft op 7 augustus voor het laatst op zijn blog, over een (naar) onderzoek wat komen gaat, en over de uitkomst die gaat volgen: “Wanneer dat later is? Dat zou zo maar volgende week kunnen zijn. Tot morgen.”
Het nieuws over het neerstorten van MH17 vertelde ik aan Lucas, hij was er niet van onder de indruk. Hij had een eigen kamer, naar de TV kijken kon zonder anderen te storen, dus zette ik het even aan. Maar ook even later uit, omdat het hem niet boeide. Of het er niet bij kon.
Veilig en mooi waren de reisverslagen van Hans en Saskia van der Veeke “De niet genomen weg”. Alle dagen las ik hun belevenissen voor. Zij fietsen nu weer, en schrijven hun verslagen. En ik lees ze weer.

Dit vind je misschien ook leuk...