Pieterpad 4a

De vierde driedaagse Pieteretappe kreeg een wat vertraagd begin. Mijn beugel had wat losse eindjes gekregen, het prikte, het was geen doen. Inmiddels heb ik de beugel 1.5 jaar, dit is niet eerder gebeurd. Gelukkig kon ik terecht bij de assistente van de orthodontist. Maar het viel haar, en mij, niet mee. Onder was een sluiting van een blokje losgeraakt, en niet dicht te krijgen. Met een draadje heeft ze dit gefixeerd, maar ook boven was het mis. Hier moest naast draad ook lijm en elastiek worden ingeschakeld. Ik mocht van haar op pad, en mag op a.s. maandag, acht (!) uur terugkomen.
De auto heb ik achter de slagbomen van de praktijk achtergelaten, iets wat niet hoort, maar wel handig is (….) om met de Arriva sneltrein naar Hardenberg te gaan.
Het werd een soort van sentimental journey door Hardenberg. Langs de voormalige snackbar Brinkman. Waar ik de eerste sigaretten los kocht, soms met geld wat was bedoeld voor collectezak van het kerkje in Heemse, langs de Blauwe Shop, de hippe winkel van toen, die er nu nog is. En langs de begraafplaats van mijn opa en oma, de ouders van mijn moeder. Het was misschien wel 25 jaar geleden dat ik daar voor het laatst was, maar ik liep er blindelings naar toe. Betreffende oma heb ik nooit gekend, en ook de opa haast niet, hij overleed toen ik drie was.
Daarna de Vecht over, op naar de Oelomölle en het huis van broer Jan en schoonzus Hendrika. Ik liet me met koffie verwennen en uitzwaaien.
En daarna begin de wandeling pas echt, het was ook al twaalf uur. Maar omdat de etappe maar kort was, 15 km., was dit geen probleem.
Inmiddels zit ik in een soort privéhuisje op een prachtig erf in Junne. De route was mooi, en met heerlijk wandelweer, ik heb genoten.
Behoudens de laatste kilometer. Toen moest ik twee loslopende herders passeren. Naar voorbeeld van Lucas sprak ik ze vriendelijk toe, liet zelfs aan mijn hand ruiken. Maar ze roken mijn angst en lieten hun tanden zien. Ik heb daarom het pad verlaten, en met een enorme omweg door het weiland ze ontlopen.
De B&B eigenaren kennen dit verhaal. Ik ben niet hun eerste bange gast.
Maar door die engerds zit ik nu al lekker bijtijds aan de borrel.

Dit vind je misschien ook leuk...