Pieterpad 5.1

Van Genne naar Gennep.
Om 9:20 uur uit huis en om 12:00 uur in Gennep aan de wandel. Dat ging dus gesmeerd.
Gennep is een stadje om nog eens terug te komen. Een lieflijk stadhuis aan de markt, met op het dak een ooievaarsnest. Nu nog leeg, maar als het bezet is, is het een feest voor iedereen. Voor de ooievaars in kwestie, maar ook voor de Gennepnaren en haar bezoekers, want in een naastgelegen pand kunnen op een scherm alle verrichtingen van de ooievaars en hun kroost gevolgd worden.
Dus wie als 60 plusser nog wat vrij reizen van de NS tegoed heeft, of wie nog een toertochtje wil maken: op naar Gennep.
Later lees ik dat dit stadje in de oorlog voor 70% is weggebombardeerd. Dat lieflijke 17e eeuws lijkend stadhuis zal dus wel nieuw zijn. Van de kerk is alleen de toren over, en eigenlijk is dat jammer. Het was de oudste Protstantste kerk in Nederland, in 1660 speciaal voor protestantse vluchtelingen gebouwd, en eigenlijk was dat bijzonder. Er is een tijd geweest dat katholieken gewoon hun kerk kwijt raakten, moesten inleveren aan de protestanten, maar hier in Gennep ging het anders, ze kregen toestemming om een eigen kerk te bouwen.
In deze buurt is, zoals bekend, in de Tweede Wereldoorlog flink gevochten. Tijdens de wandeling word je hierover uitvoerig geïnformeerd. Bij de foto: “de Ierse generaal Gavin ondervraagt één van de eerste krijgsgevangenen”
Het laatste stukje van de reis naar Gennep was overigens wel aardig. Op het station van Nijmegen zag ik een wandelaar, met schelp, dus ik sprak haar aan. Ze was vorig jaar naar Santiago gelopen, en ging nu voor twee dagen op pad. Morgen met Santiago-gangers, vandaag alleen.
We besloten in de bus naast elkaar gezeten het gesprek voort te zetten. Over textielzakjes, regenponcho’s, powerbanks en pepperspray. “Je kunt het zo in Duitsland kopen, gewoon doen” Voor we, of beter gezegd Miranda, er erg in had, was ze ruimschoots haar halte voorbij, en moest ze twee kilometer teruglopen.
Na een korte verkenning van Gennep, inclusief dat ooievaarsverhaal, ging ik op pad en al na 3 km zag ik een halteplaats waaraan ik niet voorbij kon gaan. Een alleraardigst bakhuisje, de mevrouw stak juist een vuurtje aan. Ik bestelde een tosti, kreeg er gezoete olijven bij. Na de koffie tóe ging ik dan echt op pad. Een mooi op en neer gaande route, onverhard, wat mottig weer, geen wind.
En nu zit in een leuk B&B in Groesbeek. Na het bier en de bitterballen een rustmonent op de kamer, waarna er naar alle waarschijnlijkheid een heerlijke maaltijd volgt.

Dit vind je misschien ook leuk...