Poezenluiktraining

Toen we 11 jaar geleden dit huis kochten, stond naast de wasmachine een wasdroger. Voor de afvoer daarvan had men een gat in de dubbele muur gehakt. Omdat wij geen wasdroger nodig hadden, maar wel een poezenluikje was ook dat probleem snel opgelost. Een vriezer hadden we o.i. wel nodig, en om nu niet de doorgang te blokkeren maakte Lucas daarvoor een stevig tafeltje. Een prima oplossing, maar ihkv de poezenluiktrainig nu even niet de fijnste.
Omdat ik vandaag helemaal in de mood ben tenminste één probleem te tackelen heb ik Beer in de miezerige kou op straat gezet. Het duurde maar even of hij meldde zich bij het raam, achterdeur, voordeur, serredeur. Maar ik bleef onverbiddelijk. Even.
Toen ben ik voor het kattenluikje gaan liggen, heb met zijn etensbelletje gerinkeld, en zo waar, even later meldde hij zch bij het luikje. Maar het open krijgen lukte niet. Daarom duwde ik met een lege wijnfles het luikje open. Uiteraard was deze weer gesloten voor Beer dit in de gaten had. Maar door deze actie af te wisselen met belgerinkel ging uiteindelijk bij Beer een lichtje branden: hij kwam door het luikje naar binnen.
Deze heldendaad heb ik uiteraard met wat lekkers beloond waarna hij is gaan slapen op de bank, ik laat hem nog even liggen, wacht tot het nog harder regent / kouder wordt en zet hem dan weer buiten de deur.

Dit vind je misschien ook leuk...