polonaise

De foto bij dit berichtje heb ik al eens eerder geplaatst. Omdat onze moeder hier zo vrolijk is. Ik herhaal het omdat onlangs in de Volkskrant iets over het fenomeen ‘polonaise’ stond geschreven. Ik citeer:
“Er zijn een paar regels vast te stellen, voor we zelf een polonaise wil beginnen. Er is wat moed voor nodig. Je begint, maar stelt je daarna dienstbaar op. Het moet wel een echt rijtje zijn. Vijf is wel de ondergrens.
De handen liggen op de schouders, niet op de heupen. In de buurt van de boezem is natuurlijk helemaal fout.
De polonaise loop je met de vingertoppen en niet met de hele hand. Je moet ook zwaaien. De rechterhand geeft de meeste mogelijkheden tot expressie. Zie je mensen twijfelen, dan tik je die op de schouder, ritsen, en dan weer verder. Misschien wel het belangrijkst: vergeet niet met zijn allen om te keren. Dat benadrukt toch het mooiste aan de polonaise: dat ie geen enkel doel heeft, behalve zichzelf.”

Dit vind je misschien ook leuk...