Prettige avond

“Rot op” denk ik dan soms.
Na het afsluiten van de pc is het op het werk de gewoonte geworden elkaar een prettige avond toe te wensen. Of een prettig weekend. Loze kreten. ’s Ochtends vragen hoe je vorige avond is geweest is niet de gewoonte.
Ik ben gezegend met een opgewekte aard. In het afgelopen jaar heb ik me wel eens afgevraagd of ik het volhou. Of ik toch niet op enig moment overweeg ’s ochtends met mijn hoofd onder de dekens te blijven. Maar ik heb altijd weer zin om op te staan. Er is zoveel moois in de wereld, er zijn vaak zo veel aardige mensen, fijne gesprekken, mooie ontmoetingen. Mijn benen doen het nog, ik ben in staat leuke dingen te ondernemen, ik voel me fijn in mijn eigen huis.
Toch is het na iedere werkdag, waar de uren vanzelf gevuld raken, een uitdaging van de resterende dag iets goeds te maken.
Andere mensen treffen thuis misschien een puinzooi aan, hebben een humeurige man, geldzorgen, een zieke moeder, of zijn ook ongewenst alleen.
Zelfs loze zinnetjes kunnen pijn doen.

Dit vind je misschien ook leuk...