Vallende takken

Sinds we aan de dijk wonen was de treurwilg een twistpunt. Hoewel ooit nog door wijlen Marinus van de Velde geplant, wat Lucas betrof kon hij weg. Hij groeit als kool, jaarlijks moet het worden bijgesnoeid. Het is een overlast gevende boom, vooral ook volgens de buren. Het blad valt (vooral in hun) dakgoten en de takken kunnen breken.
En inderdaad, ooit heeft al eens de complete top op hun erf gelegen. Maar in gezamenlijkheid is dat toen opgeruimd, het heeft zelfs verbroederend gewerkt.
Maar ik hou van de boom, het past prachtig in het landschap, zorgt bij grote hitte voor koelte in de tuin en keuken en houdt het burenerf enigszins uit het zicht.
We hielden het daarom op jaarlijkse snoeibeurten, waarbij de ene keer Lucas de boom in ging, en de andere keer professionele hulp kwam. Maar steevast hadden we dan verschil van mening over hoevéél er af zou moeten.
Nu ben ik alleen verantwoordelijk. Ik liet de tuinman komen en in tegenstelling tot voorheen was ik het dit keer die hem bleef stimuleren er nóg meer af te halen.
Want een tak op het dak, ik mag er niet aan denken.

Dit vind je misschien ook leuk...