Valpartij

We lopen met aandacht, kletsen tijdens het lopen niet honderd uit. We kijken naar waar we onze voeten neerzetten. Want het valt waarlijk niet mee de duizend jaar oude kalderimi, oude ezelpaden, te bewandelen. Veelal zijn ze met natuursteen belegd, met dwarse richeltjes om uitglijden te voorkomen. En we gebruiken stokken. Toch ging Gerrie vandaag enorm onderuit. In een café, bij de eerste stop. Ze had haar rugtas aan de stoel opgehangen, en door even te gaan verzitten klapte de stoel achterover en ging zij onderuit. Het duurde even voordat ik durfde te lachen….. Op de foto is ze inmiddels de schrik weer te boven. Maar gedurende de rest van de vakantie zullen we nóg voorzichtiger zijn.

Dit vind je misschien ook leuk...