Veertig jaar Normaal

“Mevrouw, kunt u het allemaal een beetje volhouden? Respect!”
Eigenljk de enige dissonance op het afscheidsfeest van Normaal. Een buurboer had kaartjes en een bus geregeld, door onze Facebookcontacten – waar zouden we zijn zonder Facebook? – wist ik daarvan.
De bus stopte keurig onderaan de dijk, zodat de reis eenvoudig was. Het duurde wel wat lang, omdat er meerdere keren gestopt moest worden, niet voor rookpauzes, dat kon gewoon in de bus, maar om het bier te lozen. “Chauffeur, chauffeur: Pissen, pissen!”. En voordat dan iedereen weer in de bus zat, was zelfs op de heenweg al een gedoe. Meer dan honderd bussen waren op weg naar Gelredome, als er onderweg gepasseerd werd, gaf dat het nodige tumult: de stemming zat er van meet af aan goed in.
In al mijn oenigheid had ik me afgevraagd of er een garderobe was in Gelredome, maar met 33.000 bezoekers is dat natuurlijk ff te veel van het goede. Het werd dus nogal een heel gedoetje om mijn jasje, camera, munten en mijzelf bij elkaar te houden.
Maar het is me gelukt, en ik heb genoten van de muziek, de sfeer, en de mensen om me heen.
Wanneer je maar op het goede moment ‘boeren’ of ‘hoken’ roept, meebeweegt, door de knieën gaat en een pilsje aanneemt gaat alles vanzelf goed.
Al mijn toppertjes kwamen voorbij: Ballade van een muzikant, de Lampen goat uut, Deurdonderen, Vrouw Haverkamp en Hendrik Haverkamp, de Drieteri-re blues. En natuurlijk Oerand Hard, Lucas’wiegeliedje.
“Ajuu, de mazzel”

Dit vind je misschien ook leuk...