Verjaardagsgeld

In onze familie bestaat de gewoonte elkaar op verjaardagen geld te geven. Ten tijde van de gulden was dat f. 5,- per paar, en met de komst van de euro is dit groots verdubbeld tot € 5,- Met enige regelmaat gaan stemmen op om met dit heen en weer geschuif van geld te stoppen, maar tot op heden blijft deze gewoonte er in. Ik mag dat wel. Lucas moeder geeft ook altijd een envelop. Vaak kijk ik al voor mijn verjaardag om mij heen, en soms koop ik dan al wat. Ik heb dan niet het idee dat ik iets verspil, want het is ‘mijn’ verjaardagsgeld. Het was ook vaak mijn verdedigend antwoord naar Lucas als hij me vroeg waarom ik iets had gekocht. Dit jaar kocht ik een prachtige pepermolen van het merk ‘Peugeot’ en omdat betreffende winkel aan het opruimen was kon ik er voor weinig geld een zoutmolen (“Heb je zoiets dan nodig?”, hoor ik Lucas vragen) erbij. Kort daarna was ik in een museumwinkel in Nijmegen en zag daar een mooi sieraad en omdat nog niet al het geld besteed was, kon ik dat ook nog van mijn verjaardagsgeld kopen. Zelfs het boek daarná schreef ik van dat geld af, hoewel ik er al ruim overheen was gegaan. Ik bedenk me dan dat dat kan, omdat de pepermolen eigenlijk geen cadeau was, maar iets wat ik gewoon nodig had.
En zo heb ik bijkans twee maand plezier van mijn verjaardag.

Dit vind je misschien ook leuk...