Vijf uur klimmen

Ons ontbijt combineerden we met een kerkdienst. Niet dat we ter kerke gingen, maar omdat er gepreekt en gezongen werd met open deuren konden we alles volgen. Best mooi.
Bij aanvang van de wandeltocht bezochten we een klein kapelletje om kaarsjes aan te steken. Inmiddels was de dienst afgelopen, en kwamen we verscheidende mensen broodjes etend tegen. Blijkbaar wordt hier na de dienst een wat meer maagvullender hostie geleverd.
Mooie kerkjes en kapelletjes zijn hier te over. Soms in vervallen staat, maar dan nog met mooie fresco’s op de gevel. Gisteren kwamen we langs een restauratie-activiteit. Een kerk en woonhuis werden heftig onder handen genomen. Zelfs ons gidsje sprak er over; het is dus een serieuze aangelegenheid. Wat het bijzonder maakte, was dat de priester meewerkte. We zagen hem in vol ornaat een kruiwagen specie vervoeren. Een raar gezicht.
Hoewel…….. In Hasselt zag ik ooit de dominee van de Grote Kerk in zwart pak op de oud papier wagen: oud papier halen moet, en een dominee draagt een zwart pak. 1+1=2. Zo gek zijn niet alleen de Grieken dus.
De route is vandaag weer onwaarschijnlijk mooi. We volgen de oude route van Portaria naar Chamia. Langs goed bewaarde kalderimia, oude ezelpaden, inmiddels verklaard tot cultureel erfgoed. (Net als het zingen met de bovenstem, Nederland is nooit ver weg ­čśë)
We zien onwaarschijnlijk veel bloemen, vaak minuscuul, maar altijd even kleurrijk. We ontmoeten een herder, van koeien, te paard, zien een schaapskudde, veel hagedisjes ├ęn een schildpad. De gelopen afstand is niet ver, maar het voortdurend stijgen maakt het zwaar.
Maar doordat de afstand beperkt is tot 9 km. houden we aan het eind van de dag toch nog tijd over voor een biertje en een boek.

Dit vind je misschien ook leuk...