Volksverhuizing

De Lycian Way is vernoemd naar Lycië, een provincie in het Romeinse Rijk. Turkije bestaat, zoals het nu is, nog geen honderd jaar. Daar waar wij wandelen, woonden voorheen Grieken. Net als Armenen en Assyriërs werden zij tijdens de Turkse onafhankelijkheidsoorlog naar elders verdreven of vermoord. Hoewel de gids eufemistisch over een volkerenruil sprak….
Op onze eerste overnachtingsplek logeerden we tegenover het dorp Kaya Köyü. Tot aan 1923 leefden hier Grieks-Orthodoxe bewoners. Het was de bedoeling dat de vrij gekomen woningen door boeren in gebruik zou worden genomen, maar omdat de nabij gelegen gronden te weinig vruchtbaar waren, bleven de 600 woningen leeg. Lopen door eeuwenoude ruïnes kan bijzonder zijn, maar scharrelen door straten waar nog korter dan een eeuw geleden mensen woonden, vond ik toch heel indrukwekkend.
De vakantie eindigde in Patara. Nu een klein dorpje met wat toeristiche voorzieningen, maar ooit de hoofdstad van het oude Lycië waar volgens de Bijbel Paulus aan boord is gegaan van een zeewaardig schip. Door het verzanden van de rivier, en de haven, verloor deze stad haar betekenis. Maar archeologen hebben het teruggevonden! Sinds 1980 worden er opgravingen gedaan, alle over het land liggende stenen worden opgestapeld. Er verschijnt weer een triomfboog, theater, de oude hoofdstraat wordt zichtbaar.
Wanneer je vijf Turkse Lira betaalt kun je er genoeglijk, samen met de schapen, ronddwalen.

Dit vind je misschien ook leuk...