Glaswerk

Lucas hield van goede wijn en daar hoorden ook mooie glazen bij. Te kleine of fout gevormde glazen waren daarbij uit den boze. Hij waste ze met de hand, en droogde ze streeploos na. Tussen de gewone vaat in de vaatwasser mocht uiteraard niet.
Ik probeerde ze ook wel eens met aandacht te reinigen maar al drogend raakte mijn aandacht verslapt, en krak, weg was weer een glas. Glazen voor bier, sap en borrels was lange tijd bijzaak, dus wat we daarvan hadden was een rommeltje. In Lucas laatste levensmaanden, wat we uiteraard toen niet wisten, heeft hij ook dat deel aangepakt. Alles, nou bijna alles, ging naar de kringloop. Wat mocht blijven waren 6 borrelglaasjes, ooit gered uit een boedelverkoop van de ouders van Hannie Becker. Wat er bij kwam, waren mooie bierglazen voor een Palmbiertje, speciale glazen voor Spritz, waarvan we op onze fietstocht naar Venetië zo van genoten hadden, wat slanke bierglazen, fluitjes, wat grovere voor witbier en een paar portglazen. Als ik ze zie staan, dan denk ik aan Lucas, aan hoe hij dit met aandacht, en liefde voor het leven, heeft gekocht.

Dit vind je misschien ook leuk...