Wadapartja

Hans verzorgde een heerlijk ontbijt waarna hij mij, met Saskia, terugbracht naar Garnwerd. Het was fris, het miezerde wat. Echt zo’n dag waarop ik normaal nog te lui ben om voor een kopje koffie naar de buren te gaan. Maar wanneer je eenmaal op pad bent, heeft ook dit weer zijn charme. We lopen over stille fietspaden en komen al gauw bij de prachtige wierde van Oostum. Er staat een mooi 13e eeuws kerkje op. Net als toen ik het met Lucas passeerde is het gesloten, maar nu met Saskia, gaan we naar binnen. De buurvrouw met de sleutel is thuis, dus het kan. Binnenin is het een rommeltje. De stoelen staan scheef, er staan koffiebekers, lege waxinelichtjes: het opruimen na een concert moet nog gebeuren.
We nemen het er van, drinken onze koffie, eten koek en Saskia spreekt de goegemeente vanaf de kansel toe.
Deze beschutte stop is de enige tijdens de tocht naar Groningen, we waren er voor gewaarschuwd. Bij station Noord haakt Saskia in Groningen af, ik ga nog even gezellig bij een kennis in een fraai hofje buurten en ontmoet dan uiteindelijk Gerrie in Wadapartja. We zouden er gaan eten, maar omdat dit vandaag niet mogelijk is loop ik nog een kilometertje extra voor een fijn restaurant.
Het waren bepaald geen eenzame dagen, ik ben benieuwd wat het Pieterpad me nog meer gaat brengen.

Dit vind je misschien ook leuk...