Damkotshuisje

We hadden het idee de hele week op kampeerplaats ‘Distelheide’, onder Doetinchem, te blijven, maar nu we ontdekken dat de route haast óver een camping bij Winterswijk gaat, besluiten we te verhuizen. Ook omdat deze camping precies halverwege het komende tweedaagse traject ligt. Deze minicamping heet ‘Damkotshuisje’, een niet aantrekkelijke naam. Het is een samenvoeging van ‘Dam’ (doorgang) en ‘Kot'(klein huis of varkensstal). Tot aan de Napoleontische tijd kregen boederijbewoners vaak de naam van hun boerderij, vandaar dat deze achternaam veelvuldig in de Achterhoek voor komt. Naar het schijnt ook in Amerika, omdat tussen 1840 en 1880 veel mensen met deze naam naar Amerika vertrokken. Waarom? Hierover vinden we geen informatie in het toiletgebouw.
We brengen de fietsen naar het eindpunt en zetten deze zoals gewoonlijk stevig op slot. “Onnodig eigenlijk” merkt Gerrie op, “wie heeft er in deze tijd nog belang bij een gewone fiets?” Het is inderdaad verbazingwekkend hoeveel elektrisch er wordt gefietst. De gemiddelde leeftijd ligt eerder rond de 50, dan de 70 jaar.
Een enkele keer zien we iemand met een zichtbare lichamelijke beperking, maar meestal zit men met een stralend ‘zie mij eens gezond bezig zijn’ gezicht op zijn vehikel. Soms passeren ons ook elektrisch aangedreven groepen. Zullen deze mensen dan kollektief besluiten elektrisch te gaan, of heeft de één na de ander zich schoorvoetend aangesloten, om er bij te kunnen blijven horen?
We raken er niet over uitgepraat. (12-8-15)

Dit vind je misschien ook leuk...