Yolanthe

Gisteren waren we te gast in een mooi hotel, hoog op de bergen van Pilion. Halverwege april had er nog gesneeuwd, ook nu lagen er nog resten op de schaduwzijden van de weg. We logeerden in een bergdorp, wat vooral ten tijde van sneeuw een belevenis moet zijn. Met dank aan de SNP hebben ze nu wat klandizie, naar men zegt heeft mem de hele maand mei gasten van hen.
We hebben een comfortabele kamer, met een zeer chique douche: ik heb haast hulp in moeten roepen om het te kunnen gebruiken.
In de tuin is iemand met een klein maaimachientje het grasveld aan het bewerken. De vriendelijk lachende heer lijkt ons de eigenaar te zijn. Hij spreekt alleen Grieks, doet aardig, maar veel komt er niet uit zijn handen.
Dan Yolanthe! Ik wist niet dat hij inmiddels niet meer met Wesley is, maar hier is ze volledig op haar plek. Als een volleerde gastvrouw verzorgde ze ons bij het diner en ontbijt. En als klap op een vuurpijl was ze vanochtend ook nog onze chauffeuse. Met groot gemak stuurde ze haar bolide over de bergpas, naar ons startpunt van de dag. Helaas heb ik haar niet gefotografeerd, maar ze was even mooi als altijd.

Dit vind je misschien ook leuk...